مقدمات برگزاری مراسم چهارمین سالگرد عالم ربانی سید علاالدین سیدموسوی و اولین یادواره شهدای مسجد حاج رضا قسمت هفتم

شهدا به تعبیر قرآن این کتاب الهی ومعجزه جاودانه ی رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم (عند ربهم یرزقون) هستند به آنچه از دنیا می خواستند رسیدند و از این معامله پُرسودِ خریدنِ دنیای آخرت چنان سرمست هستند که دیگران را هم دعوت می کنند(و یستبشرون بالذین لم یلحقوا) آنان گرچه پَر کشیدند و پرواز را به دیگران یاد دادند اما برای خانواده شان برای مادر و پدر چشم انتظارشان پیکر مجروح و جسم زخمی شان را باقی گذاشتند و یا پس از سالیانِ سال انتظار، استخوانها و بقایای پیکر مطهرشان به آغوش خانواده بازگشت.

اما یاد کنیم از آنان که رفتند و چیزی از خود باقی نگذاشتند. آری آنها که رفتند و آسمانی شدند اما هیچ اثری برای عزیزان شان نگذاشتند. همانان که از کنار مادران و پدران چشم انتظارشان سفر آغاز کردند و به ابدیت پیوستند و چشم هایی هنوز منتظر آمدن شان است. مادر و پدری که دیگر توانی ندارد یا همسری که از فراق یار همچنان می سوزد و منتظر است یا فرزندانی که هنوز چشم براه بابا مانده اند. آری جاودانه ها، جاویدالاثرها را می گویم.

سیدمحسن جهان آرا همان سید محجوب و دوست داشتنی که در خرمشهر آسمانی شد و هیچ اثر و خبری از او به مادر صبور و پدر شکیبا و همسر بردبار و فرزندان چشم انتظارش نرسید.

یا از همان برادر عزیز احمدرضا دوبهری زاده که برای دفاع از اسلام و کشور عزیزمان ایران پُرافتخار و برای دفاع از امنیت مردم خوب مان حاضر شد از خوزستان تا کردستان برود و سرانجام در سال 1362 در پیرانشهر جاوید الاثر شد.