نگاهی گذرا به زندگانی آیت الله مرحوم سید طیب جزایری

بنام خدا

نگاهی گذرا به زندگی
آیت الله مرحوم مفتی سید طیب جزایری

تاریخ و محل تولد و تحصیلات
ایشان در سال 1305 هجری شمسی برابر با 1344 هجری قمری در شهر لکهنوی هندوستان دیده به جهان گشود. در هند افتخار شاگردی دو نور از آسمان سیادت، پدر خود آیت الله مفتی سید محمدعلی جزایری و عموی خود آیت الله مفتی سید احمدعلی جزایری، مدیر وسرپرست مدرسه علمیه ناظمیه لکهنو را در کارنامه خود داشته و تحصیلات علوم حوزوی را تا اتمام سطح پیش برد.
وی درشهر لکهنو،علوم ریاضی و زبان انگلیسی را نیز آموخت و با شرکت در آزمون دانشگاه الله آباد، درجه ی عالی مدرک «مولوی عالم» را از این دانشگاه دریافت کرد.
او که در دیار خود نبوغ و استعدادش را در تحصیل علوم شکوفا کرده بود، در حدود سن 17 سالگی پا به کشور عراق گذاشت، و تا 11 سال در آن دیار مقیم شد و در حوزه های علمیّه ی کربلا و نجف، دروس حوزوی را تا درجه ی اجتهاد ادامه داد.

عزیمت به پاکستان
ایشان دوران ثمربخشی را با سفر به پاکستان آغاز کرد . سفری برای تأسیس مدرسه علمیه ای در آن منطقه، او بار سفر به شهر کراچی پاکستان را بسته و با سفر به آن دیار و تأسیس مدرسه‏ای به نام «مدرسة الواعظین»، دوسال در آن منطقه ساکن شد.
بعد از کراچی، نوبت به لاهور رسید که میزبان سیّد طیّب باشد، او با سفر به لاهور، 5 سال در آن منطقه امامت جمعه را به عهده داشت و همزمان مشغول به تدریس علوم دینی شد.

هجرت به قم و فعالیت های تبلیغی و علمی
هجرت او به قم، پایان سیر پرتلاطم هجرت های او و آغاز دامنه ی وسیعی از فعالیّت های علمی و تبلیغی و اجتماعی او شد. آثار فراوان علمی، که در زبان های مختلف فارسی ، عربی و اردو به رشته ی تحریر درآورد.
سفرهای تبلیغی فراوان به اقصی نقاط دنیا از جمله کشورهای عربی، اروپایی و آمریکای شمالی نمود.
تأسیس مؤسسات علمی و خیریه‏های اجتماعی و امامت جماعت مسجد مقدّس جمکران در سال های طولانی که سبب افتخارات فراوان ایشان می باشد.

خود نوشته ی ایشان :
1ـ یک کتابی نوشتم در شأن صاحب الزمان که در چهار زبان چاپ شده و هیچ کتابی در شأن صاحب الزمان در چهار زبان چاپ نشده، غیر از کتاب این حقیر؛ عربی، فارسی اردو و انگلیسی. اسم کتاب به زبان عربی «البراهین الاثنا عشر علی وجود الامام الثانی عشر»، به زبان فارسی «آخرین امید جهان، وجود مقدس صاحب الزمان»، به زبان اردو «آخرین امید جهان، وجود مقدس امام زمان» و به زبان انگلیسی The Last Universal Hope» » می باشد. در کتاب چیز هایی هست که در کتاب های دیگر نیست.
2ـ زمان بی پولی در کراچی که بودم، یک شب مولای کائنات، حلّال مشکلات، أمیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه الصلوه و السلام – اللهم صل علی محمد و ال محمد – را در خواب دیدم. گفت که سیّد طیب شما در بابت من، کتابی نوشتی ؟ گفتم آره . گفت اسمش چیه ؟ گفتم : “ابوتراب” گفت : چاپ کردی آن را؟ گفتم: نه . گفت: چرا؟ گفتم: می ترسم. گفت: از کی؟ از مخالف یا از موافق؟ گفتم: از هر دو. گفت: چاپ کن من هستم! چاپ کن!
لاهور که آمدم ، این کسی که دعوت کننده من بود ، دشمن شد و (مبلغ) ماهانه ی ما را برید. و دوباره بی پولی آمد! بعد، من به خودم خطاب کردم که سید طیّب، تو چقدر بی‏توفیقی! مولا آمد در خواب تو و گفت کتاب را چاپ کن، تو کتابت را چاپ نکردی! بردم پهلوی یک ناشری که بزرگترین ناشر لاهور بود. گفتم این کتاب را در شأن حضرت علی (علیه السلام) نوشتم و اسمش هست «ابو تراب در نظر عایشه و اصحاب»، چاپش کن. پول هم ندارم. خودت چاپ کن، بفروش و پولش را بگیر. گفت اشکالی ندارد. آقا این کتاب را چاپ کرد و آنقدر مقبول شد که شرق و غرب پاکستان را گرفت! خیلی از سنّی‏ها به وسیله ی این کتاب شیعه شدند و من هم آنقدر پولدار شدم که به وسیله ی پول این کتاب، در آنجا خیلی کتاب‏ها را نوشتم و چاپ کردم!»

زمان ارتحال و محل تشییع و تدفین
آیت الله سید طیب جزایری پس از مدت ها تلاش تبلیغی و علمی، در ششم دیماه سال 1394 شمسی، در شهر مقدس قم، دعوت حق را لبیک گفته و در مراسم تشییع با شکوهی، در یکی از حجره های صحن امام رضای حرم مطهر حضرت معصومه (س) به خاک سپرده شدند.