ویژگیهای اخلاقی امام حسن مجتبی(علیه السلام)

گفتار نیکو

«عن عمیر بن اسحاق قال:ما تکلم عندی احد احب الی اذا تکلم ان لا یسکت من الحسن بن علی علیه السلام و ما سمعت منه کلمه فحش قط.»

عمیر بن اسحاق گوید: کسی نزد من (نیکو گفتارتر) از امام حسن علیه السلام نبود تا آنجا که هرگاه سخن میگفت: دوست داشتم سخنش بپایان نرسد و سکوت نکند و هرگز کلمه زشتی از او نشنیده ام.نظم درر السمطین: ۲۰۱.

سخاوت و کرامت

«فی حدیث:کان الحسن علیه السلام من الحلمأ الکرمأ الاسخیأ.»در حدیثی آمده که: امام حسن علیه السلام از بردباری دارای کرامت و بزرگواری و سخاوت بود.نظم درر السمطین: ص ۱۹۵.

سعه صدر امام

«فی حدیث:ان الحسن علیه السلام کان من اوسع الناس صدرا و اسجحهم خلقا.»در حدیثی آمده است که: امام مجتبی علیه السلام سعه صدرش از همه بیشتر و از نظر اخلاق معتدلترین مردم بود.
اعیان الشیعه ج ۱ ص ۵۶۳.

زهد امام

^{«عن زین العابدین علیه السلام قال:}ان الحسن بن علی بن ابی طالب علیه السلام کان اعبد الناس فی زمانه ازهدهم و افضلهم.»امام زین العابدین علیه السلام فرمود: امام حسن علیه السلام عابدترین و زاهدترین و برترین مردم زمان خود بود._{امالی صدوق ص ۱۵۰ بحارالانوار ج ۴۳ ص ۳۳۱ ح ۱.}

بخشش امام

«قال القیروانی:کان الحسن علیه السلام جوادا کریما لایرد سائلا و لا یقطع نائلا…»قیروانی نقل میکند که: امام حسن علیه السلام بخشنده و با کرامت بود و هیچ سائلی را رد نمیکرد و امیدواری را ناامید نمی گردانید…_{مسند امام مجتبی ص ۱۳۴ ح ۱۸.}

صداقت امام

^{«عن زین العابدین علیه السلام}ان الحسن بن علی علیه السلام کان اصدق الناس لهجه و افصحهم منطقا.»امام سجاد علیه السلام فرمود: امام حسن علیه السلام از جهت زبان صادقترین مردم و از نظر گفتار فصیحترین آنان بود._{بحارالانوار ۴۳: ۳۳۱ عوالم ۱۶: ۱۳۲ ح ۵.}

مذمت دنیا

کان الحسن بن علی علیه السلام کثیرا ما یتمثل:   «یا اهل لذات دنیا لابقأ لها     ان اغترارا بظل زائل حمق»

امام حسن علیه السلام زیاد به این شعر تمثل میفرمود: ای آنکه دنبال لذات ناپایدار دنیا هستید فریب خوردن و مغرور شدن به سایه ناپایدار حماقت و بی خردی است._{بحارالانوار ج ۷۳ ص ۱۲۳ ح ۱۱۱.}

یادآوری مرگ

^{«عن علی بن الحسین علیه السلام قال:}ان الحسن علیه السلام کان اذا ذکر الموت بکی و اذا ذکر القبر بکی.»امام سجاد علیه السلام فرمود: امام حسن علیه السلام وقتی مرگ را به یاد می آورد می گریست و هرگاه به یاد قبر می افتاد می گریست._{امالی صدوق ص ۱۵۰ بحار الانوار ج ۴۳ ص ۳۳۱.}

یادآوری بعث و نشر

^{«قال السجاد علیه السلام:}ان الحسن علیه السلام کان اذا ذکر البعث و النشور بکی و اذا ذکر الممر علی الصراط بکی.»امام چهارم علیه السلام میفرماید: امام مجتبی علیه السلام وقتی برانگیخته شدن و حشر و نشر قیامت و گذشتن از پل صراط را به یاد می آورد گریه می کرد._{امالی صدوق ص ۱۵۰.   برگرفته از کتاب سیره حسنی، ترجمه و توضیح چهل حدیث درباره سیره امام حسن مجتبی(ع) – جواد محدثی}